🌸Soms zijn we ergens al heel lang bang voor.
Zo lang, dat het bijna een onderdeel van ons verhaal wordt.
Voor mij is dat mijn neus.
🌸Al bijna 40 jaar weet ik dat mijn neusholtes eigenlijk te smal zijn. Dat verklaart waarom ik zo vaak verkouden ben en waarom ademen soms moeilijker gaat dan nodig is. En al die jaren wist ik ook: ooit zal ik daar iets aan moeten laten doen.
🌸En toch stelde ik het steeds uit.
Niet omdat ik niet begrijp dat artsen dit dagelijks doen. Niet omdat ik niet weet dat het waarschijnlijk enorm meevalt.
Maar simpelweg omdat het idee dat iemand in mijn neus gaat opereren… mij een onprettig gevoel geeft.
🌸En daar zit precies iets interessants.
🌸Angst heeft vaak weinig te maken met wat er werkelijk gaat gebeuren. Het heeft vaak meer te maken met wat onze gedachten ervan maken.
Ons hoofd kan een prachtig verhaal bouwen van spanning, twijfel en doemscenario’s. Terwijl de werkelijkheid soms veel eenvoudiger is: iemand die zijn vak verstaat en je helpt.
🌸De afgelopen tijd ben ik daar zelf ook weer nieuwsgierig naar geworden.
Wat gebeurt er eigenlijk in ons als we ergens bang voor zijn?
Is het het onbekende?
Is het het gevoel van controle loslaten?
Is het een herinnering ergens uit het verleden?
🌸In mijn praktijk hoor ik zulke verhalen eigenlijk elke week.
Cliënten die ergens tegenop zien. Een moeilijk gesprek met hun partner. Eerlijk zeggen wat er in hun hart leeft. Grenzen aangeven. Of een stap zetten waarvan ze niet precies weten waar die hen gaat brengen.
En vaak merk ik: onder die spanning zit bijna altijd een oud stukje.
Een ervaring van vroeger.
Een angst om afgewezen te worden.
Of simpelweg de onzekerheid van het onbekende.
🌸Maar juist daar, precies op die plek waar we het spannend vinden, begint vaak ook de groei.
Ik zie het zo vaak gebeuren bij de mensen die bij mij komen.
Dat iemand toch het gesprek aangaat.
Toch eerlijk durft te zijn.
Toch een stap zet richting meer liefde, meer verbinding of meer trouw zijn aan zichzelf.
🌸En bijna altijd hoor ik daarna dezelfde woorden:
“Eigenlijk viel het mee.”
🌸Dus ja… ook ik ga straks die operatie doen. En geloof me: ik vind het superspannend. Maar ik kies er toch voor om erdoorheen te gaan. Omdat ik weet dat angst niet altijd de beste raadgever is.
Soms vraagt het leven gewoon een beetje overgave.Vertrouwen.
En een stap zetten, ondanks de spanning.
🌸En misschien herken jij dat ook wel.
Misschien is er ook iets in jouw leven dat je al een tijd uitstelt.
Een gesprek.
Een keuze.
Een verandering.
En misschien… zit juist daar de beweging die je eigenlijk al langer voelt.
🌸Soms helpt het enorm als er iemand even met je meekijkt. Iemand die naast je staat, zonder oordeel.
Zodat je jouw verhaal, jouw gevoelens en jouw patronen beter kunt begrijpen.
🌸Dat is precies waar mijn werk voor bedoeld is. En voel je welkom als je merkt dat je daar zelf ook eens naar wilt kijken.
💋kus je weer van mij