🌸Een persoonlijk verhaal🩷
🌸Soms zijn er verhalen die je niet makkelijk opschrijft. Niet omdat je je ervoor schaamt, maar omdat ze zo diep onder je huid leven. Omdat ze niet zwart-wit zijn. Omdat ze je gevormd hebben.
Dit is zo’n verhaal.
🩷Een verhaal over liefde.
Over vasthouden. En loslaten.
Over moederschap in zijn puurste vorm.
🩷Mijn zoon ik noem bewust zijn naam niet is jarenlang verslaafd geweest aan alcohol en drugs.
Een ziekte. Zo zie ik het.
En ook al wordt daar in onze samenleving nog veel te weinig met zachtheid naar gekeken, ik weet: hij is niet zijn verslaving. Hij is een mens. Een lief mens.
🩷We hebben als gezin door diepe dalen gegaan. Momenten van angst. Van wanhoop. Van niet weten of hij nog zou thuiskomen.
Van bedreiging, van chaos, van moeten begrenzen terwijl je eigenlijk alleen maar wilt beschermen.
En dan… die ene dag. Een psychose. Een sprong van tien meter hoog. Dat ene telefoontje waar je al jaren bang voor was.
Maar….hij overleefde het.
🩷Mijn wereld stond stil.
En tegelijkertijd ging er iets open.
Een vraag begon zacht in mij te zingen:
Wat wil dit mij laten zien?
🩷Ik geloof dat we hier niet zomaar zijn. Dat sommige zielen elkaar vinden in dit leven om van elkaar te leren. En ergens geloof ik dat mijn zoon mij heeft uitgekozen, en ik hem. Zodat we samen iets zouden doorvoelen, doorléven.
🩷In de loop van de tijd heb ik ontdekt: Ik ben niet alleen moeder.
Ik ben ook Anita.
En ik mag bestaan. Ik mag ruimte innemen. Ik mag rust vinden in mezelf.
🩷Ruim een jaar geleden heb ik het contact met mijn zoon losgelaten.
Niet met mijn hart want dat is altijd verbonden gebleven.
Maar wel in woorden. Ik had stilte nodig.
🩷Om te voelen waar Ãk sta. Wie Ãk ben. Want het leven roept mij ook.
🩷Laat me helder zijn:
Ik heb het leven nooit afgewezen.
Ik heb nooit in een slachtofferrol willen zitten. Ik ben blijven zingen, blijven hopen, blijven liefhebben.
Want dat is wat ik bén.
Liefde is mijn basis.
🩷En mijn zoon… is een schat.
Hij vecht. Hij probeert. Hij wil.
En ik geloof in hem. Altijd.
🩷Deze blog schrijf ik niet alleen voor mezelf.
Maar ook voor alle andere moeders en vaders. Voor broertjes en zusjes.
Voor iedereen die iemand liefheeft die worstelt met verslaving.
🩷Ik wil je zeggen:
Je bent niet alleen.
Je hoeft je niet te schamen.
Je mág moe zijn. En je mág blijven hopen. En weet: loslaten is óók een vorm van houden van.
🩷Als je iemand kent die strijdt met deze ziekte, kijk dan verder dan het gedrag. Kijk met zachtheid.
Blijf zien wie daaronder woont.
Want liefde is nooit verloren. Zelfs niet in stilte. Mama houd ook ziels veel van jou, nu even in stilte.
💋kus je van mij